وز آن شهر نزدیک شاه آمدند

هراسنده گشتند از آن داوری

که کس را نکرد آسمان یاوری

ز بی راهی خود به راه آمدند

نمودند حالت که از ما بسی

سوی کوه شد باز نامد کسی

نه هنگام رفتن درنگی نمود