غلط گفته را تازه کردم طراز

بود خوار اگر پایه بر مه برد

کجا پیش پیرای پیر کهن

غلط رانده بود از درستی سخن

بدین عذر وا گفتم آن گفته باز

چو شد نیمه ای ز این بنا مهره بست

مرا نیمه عالم آمد به دست