حکیمان باریک بین بیش از آن

کز ایشان شدی بند هاروت سست

زبان اورانی که وقت شتاب

کلیچه ربودندی از آفتاب

که رنجانم اندیشه خویش از آن

ز پیران زاهد بسی نیک مرد

که در شب دعائی توانند کرد