بدین خلط و خون عاشقی ساختن

چو این مایه در تن نمی دانیش

به صورت زن زشت می خوانیش

چه باید ز خون خلط پرداختن

مریز آب خود را در این تیره خاک

کز این آب شد آدمی تابناک

دراین قطره آب ناریخته