همانا که یک پشته مانده دگر

من اینجا نشستم چنین بیهمال

دگر زنگیی رفته جویای مال

ز گنجینه آن همه سیم و زر

چو امشب رسیدی تو مهمان ما

روانست حکم تو بر جان ما

به شرطی که چون آید آن ره نورد