چو امشب رسیدی تو مهمان ما

دگر زنگیی رفته جویای مال

ز گنجینه آن همه سیم و زر

همانا که یک پشته مانده دگر

روانست حکم تو بر جان ما

به شرطی که چون آید آن ره نورد

کشد گوهر سرخ و یاقوت زرد