چو زاده فلک برگ او ساخته

که این بانوا نانوا زاده ایست

که از نور دولت نواداده ایست

به بی برگی از مادر انداخته

پدر گشته فرخ ز پرواز او

توانگر ز پیروزی راز او

همانا که چون زاده باشد بجای