پدر گشته فرخ ز پرواز او

که از نور دولت نواداده ایست

به بی برگی از مادر انداخته

چو زاده فلک برگ او ساخته

توانگر ز پیروزی راز او

همانا که چون زاده باشد بجای

نهاده بود بر سر گنج پای