به دستان بر او داشت پوشیده راز

از آن بی هوشی چون به هوش آمدند؟

چه بود آنک ازو در خروش آمدند؟

شد آگه که دانای دستان نواز

ثنا گفت و چندان ازو عذر خواست

که آن پرده کژ بدو گشت راست

چو شد حرف آن نسبت او راه درست