سکندر که دارنده تاج بود

که سقراط شمعی است خلوت فروز

نیابد به دیدار آن شمع راه

جز آن کس که شب خیز باشد چو ماه

به دانش همه ساله محتاج بود

زمانی نبودی که فرزانه ای

ز گوهر ندادی بدو دانه ای