زمانی نبودی که فرزانه ای

جز آن کس که شب خیز باشد چو ماه

سکندر که دارنده تاج بود

به دانش همه ساله محتاج بود

ز گوهر ندادی بدو دانه ای

ز هر دانشی کان ز دانندگان

رساندندی او را رسانندگان