تو با این گرانی که دربار توست

نه ای سیر دل هم ز خوانی چنین

مرا این یکی ژنده سالخورد

گرانستی ارنیستی گرم و سرد

طلبکاری من کجا کار توست

دگر باره پرسید از او شهریار

که تو کیستی من کیم در شمار