مرا این یکی ژنده سالخورد

که تو بیش خواری من اندک خورم

تو با اینکه داری جهانی چنین

نه ای سیر دل هم ز خوانی چنین

گرانستی ارنیستی گرم و سرد

تو با این گرانی که دربار توست

طلبکاری من کجا کار توست