نباید جز او در نظرگاه او

چو بیند عجب کاریی در خیال

به تادیب چشمش دهد گوشمال

تعجب روانیست در راه او

چو نقش حریفی شگفت آیدش

دغا باختن در گرفت آیدش

گرفتار کن را دهد پیچ پیچ