چو نقش حریفی شگفت آیدش

به تادیب چشمش دهد گوشمال

تعجب روانیست در راه او

نباید جز او در نظرگاه او

دغا باختن در گرفت آیدش

گرفتار کن را دهد پیچ پیچ

بدان تا نگردد گرفتار هیچ