وفا خصلت مادر آورد توست

که اقبال را دارد اقبال پاس

مده مدبران را بر خویش راه

که انگور از انگور گردد سیاه

مگر از سرشتی که بود از نخست

چو مردم بگرداند آیین و حال

بگردد بر او سکه ملک و مال