که درویش را نیست آن دسترس

شه آن به که بر دانش آرد شتاب

نباید که بفریبدش خورد و خواب

دو آفت بود شاهرا هم نفس

یک آفت ز طباخه چرب دست

که شه را کند چرب و شیرین پرست

دگر آفت از جفت زیبا بود