تو در خانه از نیکوئی مانده ای

یکی گفت کز زشتی روی او

نگردد کسی در جهان شوی تو

دگر گفت نیکو سخن رانده ای

چه خسبیم چندین بر این آستان

که با مرگ شد خواب هم داستان

کسی کو نداند که در وقت خواب