چو دادی و خوردی و ماندی بجای

که اندازه طبع داری نگاه

ببخش و بخور بازمان اندکی

که بر جای خویشست ازین هر یکی

جهان را توئی بهترین کدخدای

زهر طعمه ای خوشگواریش بین

حلاوت مبین سازگاریش بین