ستمکارگان را مکن یاوری

به آب دهم زیره را میفریب

گلی کز نم ابر خوابش برد

چو باران به سیل آید آبش برد

که پرسند روزیت ازین داوری

به خون ریختن کمتر آور بسیج

در اندیش ازین کنده پای پیچ