که پرسند روزیت ازین داوری

گلی کز نم ابر خوابش برد

چو باران به سیل آید آبش برد

ستمکارگان را مکن یاوری

به خون ریختن کمتر آور بسیج

در اندیش ازین کنده پای پیچ

چه خواهی ز چندین سرانداختن