ندیدم جوان سرو شاداب را

دگرگونه دیدم در آن سبز باغ

که چون پرنیان بود در پرزاغ

ز نرگس تهی یافتم خواب را

سمن بر بنفشه کمین کرده بود

گل سرخ را زردی آزرده بود

از آن سکه رفته رفتم ز جای