برون بنا را براندود پاک

برآورد کاخی چو بادام مغز

همه یک به دیگر برآورده نغز

گلی کرد گیرنده زان زرد خاک

درون را نیندود و خالی گذاشت

که رازی در آن پرده پوشیده داشت

خنیده چنینست از آموزگار