درون را نیندود و خالی گذاشت

همه یک به دیگر برآورده نغز

گلی کرد گیرنده زان زرد خاک

برون بنا را براندود پاک

که رازی در آن پرده پوشیده داشت

خنیده چنینست از آموزگار

که چون مدتی شد بر آن روزگار