گذرگه طلب کرد بر دست راست

نگفت آنچه برخواند با هیچ کس

که تا هر دلی نارد آنجا هوس

چو دانست کانجا نشستن خطاست

در آن ره ز رفتن نیاسود هیچ

نمیکرد جز راه رفتن بسیچ

ز راه بیابان برون شد به رنج