که هرگز نگیرند خو با کسی

درین آتشین دشت بن ناپدید

که پرنده دروی نیارد پرید

بیابانیانند وحشی بسی

ببرند چندان به یک روز راه

که آن برنخیزد ز ما در دو ماه

ازیشان به ما یک یک آید به دست