ببرند چندان به یک روز راه

که پرنده دروی نیارد پرید

بیابانیانند وحشی بسی

که هرگز نگیرند خو با کسی

که آن برنخیزد ز ما در دو ماه

ازیشان به ما یک یک آید به دست

بپرسیم ازو چون شود پای بست