یکی وادیی بود دریا شکوه

بسی باز جستند بالا و پست

گرانمایه گوهر کم آمد بدست

کمر به کمر گرد بر گرد کوه

فراوان در آن وادی الماس بود

که روشن تر از آب در طاس بود

چو دریا که گوهر برآرد زغار