چو دریا که گوهر برآرد زغار

یکی وادیی بود دریا شکوه

فراوان در آن وادی الماس بود

که روشن تر از آب در طاس بود

نه دریای ماهی که دریای مار

زماران دروصد هزاران به جوش

که دیدست ماران گوهر فروش