جهان چون زرش داد در دیک خاص

که رنجش به راحت کند بازگشت

از آن مایه کز خانه اصل برد

ودیعت به خواهندگان می سپرد

خلاصی که از خاک باید خلاص

وجودش که ساکن شد از تاختن

درآمد به برگ عدم ساختن