خلاصی که از خاک باید خلاص

از آن مایه کز خانه اصل برد

ودیعت به خواهندگان می سپرد

جهان چون زرش داد در دیک خاص

وجودش که ساکن شد از تاختن

درآمد به برگ عدم ساختن

شکر خنده شمعی که جان می نواخت