چو مرگ آمد آنجا فرومانده ام

نبردم به سر عمر در غافلی

مگر در هنرمندی و عاقلی

زهر دانشی دفتری خوانده ام

گشادم در هر ستمکاره ای

ندانم در مرگ را چاره ای

بجز مرگ هر مشکلی را که هست