چو مادر فرو خواند غم نامه را

به روم اندر آمد شبیخون زنگ

همان نامه شه که بنوشت پیش

به مادر سپردند بر مهر خویش

سیه کرد هم جام و هم جامه را

ز طومار آن نامه دل شکن

چو طومار پیچید بر خویشتن