سیه کرد هم جام و هم جامه را

همان نامه شه که بنوشت پیش

به مادر سپردند بر مهر خویش

چو مادر فرو خواند غم نامه را

ز طومار آن نامه دل شکن

چو طومار پیچید بر خویشتن

ولی گر چه شد روز بر وی سیاه