ز غوغای این باد قندیل کش

از آن شب بسیچ سفر ساختم

دل از کار بیهوده پرداختم

که ایمن بود مرد بیدارهش

به ار در خم می فرو شد خزم

چو می جامه ای را به خون می رزم

گر از پشت گوران ندارم کباب