چون تو کریمان که تماشا کنند

یاوگیان عجمی را تو راه

ره به تو یابند و تو ره ده نه ای

مهتر ده خود تو و در ده نه ای

رستی تنها نه به تنها کنند

از سر خوانی که رطب خورده ای

از پی ما زله چه آورده ای