شهپر جبریل به دل بسته اند

دور شو از راهزنان حواس

راه تو دل داند دل را شناس

عرش روانی که ز تن رسته اند

وانکه عنان از دو جهان تافتست

قوت ز دیواره دل یافتست

دل اگر این مهره آب و گلست