قوت ز دیواره دل یافتست

عرش روانی که ز تن رسته اند

شهپر جبریل به دل بسته اند

وانکه عنان از دو جهان تافتست

دل اگر این مهره آب و گلست

خر هم از اقبال تو صاحبدلست

زنده به جان خود همه حیوان بود