دست درآویز به فتراک دل

خاصه ز یاری که بود دستگیر

این دو سه یاری که تو داری ترند

خشک تر از حلقه در بر درند

آب تو باشد که شوی خاک دل

چون ملک العرش جهان آفرید

مملکت صورت و جان آفرید