سبزه به بیجاده گرو کرده بود

اختر سرسبز مگر بامداد

گفت زمین را که سرت سبز باد

یا فلک آنجا گذر آورده بود

چشمه درفشنده تر از چشم حور

تا برد از چشمه خورشید نور

سبزه بر آن چشمه وضو ساخته