شب صفت پرده تنهائیست

رو سیه از روز طرب های تو

من که ازین شب صفتی کرده ام

آن صفت از معرفتی کرده ام

شمع در او گوهر بینائیست

عود و گلابی که بر او بسته شد

ناله و اشک دو سه دلخسته شد