عود و گلابی که بر او بسته شد

آن صفت از معرفتی کرده ام

شب صفت پرده تنهائیست

شمع در او گوهر بینائیست

ناله و اشک دو سه دلخسته شد

وانهمه خوبی که دران صدر بود

نور خیالات شب قدر بود