از همه چون هیچ مجرد شدی

خانه مصقل همه جا روی تست

از پی آن دیده تو سوی تست

گرچه پذیرنده هر حد شدی

عاشق خویشی تو و صورت پرست

زان چو سپهر آینه داری به دست

گر جو سنگی نمک خود چشی