عاشق خویشی تو و صورت پرست

از پی آن دیده تو سوی تست

گرچه پذیرنده هر حد شدی

از همه چون هیچ مجرد شدی

زان چو سپهر آینه داری به دست

گر جو سنگی نمک خود چشی

دامن از این بی نمکی درکشی