مهره گل مهره بازو مکن

مانده ترازوی تو بی سنگ و در

کیل تهی گشته و پیمانه پر

سنگ زمی سنگ ترازو مکن

یکدرمست آنچه بدو بنده ای

یک نفست آنچه بدو زنده ای

هر چه در این پرده ستانی بده