جای دریغست دریغی بخور

ملک جوانی و نکوئی کراست

نیست مرا یارب گوئی کراست

رفت جوانی به تغافل به سر

گم شده هر که چو یوسف بود

گم شدنش جای تاسف بود

فارغی از قدر جوانی که چیست