فیض کرم کرد مواسای خویش

جان و تن آمیزش هستی نداشت

کشمکش جور در اعضا هنوز

کن مکن عدل نه پیدا هنوز

قطره ای افکند ز دریای خویش

حالی از آن قطره که آمد برون

گشت روان این فلک آبگون