کامدنی را شدنی در پیست

تا ستد و داد جهانی که هست

راست نداریم به جانی که هست

زامدنت رنگ چرا چون میست

تا کی و تا کی بود این روزگار

وامدن و رفتن بی اختیار

شک نه در آنشد که عدم هیچ نیست