تا دل درویش در آن بند بود

خواجه ره بادیه را درگرفت

شیخ زر عاریه را برگرفت

یارب و زنهار که خود چند بود

گفت به زر کار خود آراستم

یافتم آن گنج که می خواستم

زود خورم تا نکند بستگی