گفت به زر کار خود آراستم

شیخ زر عاریه را برگرفت

یارب و زنهار که خود چند بود

تا دل درویش در آن بند بود

یافتم آن گنج که می خواستم

زود خورم تا نکند بستگی

آنچه خدا داد به آهستگی